گردانيده ، اين فرقه را « ثوريّه » و « سفيانيّه » نام كردند ، و بعد از آن ايشان را به ابو يزيد بسطامى نسبت داده « يزيديّه » و « بسطاميّه » لقب كردند ، و به اعتبار قايل بودن به حلول واتّحادايشان را « حلوليّه » و « اتّحاديه » خواندند ، و چون جمعى از ايشان در اتّحاد مبالغه نمودند و به وحدت وجود قايل شدند ، ايشان را « وحدتيّه » نام كردند و به حسين منصور حلّاج ايشان را منسوب ساخته ، « منصوريه » و « حلّاجيّه » گفتند ، و به جهت آنكه در باب مشايخ خود غلو نموده به خدائى ايشان بر وجه حلول واتحاد قايل شده‌اند ، و بر گمراهى خود و ديگران افزودند ايشان را « غلات » و « غاليه » و « غاديه » نام كردند ، و به سببب مكر وشيد « 1 » وزرق « 2 » وخدعت و مردم فريبى ايشان را به « زرّاقيه » و « خدّاعيّه » موسوم ساختند ، و چون طريقه ومذهبى اختراع نموده بودند كه مشتمل بود بر رهبانيت ونصرانيت و در آن كفر واسلام را در هم آميخته بودند امامان ما ايشان را به « مبتدعه » مسمّى گردانيدند ، و چون منافقان ورياكاران بودند ايشان را « مرائيّه » خواندند ، و چون اصطلاحى وضع نموده و آن را تصوّف نام نهاده‌اند علما ايشان را « متصوّفه » نام كردند ، و به واسطهء

--> ( 1 ) - رندى . ( 2 ) - نيرنگ .